środa, 23 września 2015

Niych żyje Ślonsk!

Czyli dawno temu przeze mnie zapowiadana lawina (no, może lawinka) tekstów prof. Zbigniewa Kadłubka. Na początek Był roz Hanek..., czyli początek Ewangelii św. Marka:


YWANGELJE
WEDUG ŚWJYNTEGO MARKA
Rozdział pjyrszy

Ślōnsko translacjo z greckigo
Z. Kadłubek


1, 1 Sōm poczōntek Ywangelji Jyzusa Chrystōsa, kery był Synym Bożym.
1, 2 Jako stoji u Izajasza proroka:
Posyłōm mojigo anioła przed Tobōm,
co by Ci narychtowoł sztreka prosto.
1, 3 Głos po prōżnicy na pustyni woło:
Rychtujcie drōga Pōnowi,
prostōjcie Mu drōżki.”
1, 4 Był roz Hanek, kery krzcił na barzołach i ôsprowjoł wszyjskim ô krzcie blank inkszego myślynio – skuli ōdpuszczynio grzychōw. 1, 5 Kożdy we Judeji szoł ku nimu i wszyjscy mjyszkańcy Jyruzalym, a ôn ich tōnkoł we wodzie Jordanu, i [ôni] wyznowali swoji grzychy.
1, 6 Hanek mjoł ôblycze ze wosōw kameli i posek ze skōry wele bjodrow, a jod yno[D1]  szarańczo i mjōd ôd dzikich pszczołōw.
1, 7 I padoł roz tak ludziōm: „Przidzie po mje chop mocniyjszy ôdy mje, a jo żech ni ma wert Mu ani szczewikōw zawjōnzać. 1,8 Jo żech wos tonkoł yno we wodzie, a Ôn wos zatonko we Duchu Śwjyntym.
1, 9 W ônych dniach prziciōngnōł z Galileje tyż Jyzus z Nazaretu i jak kożdy ôstoł zatōnkany przez Hanka we Jordanie. 1, 10 Ôroz, jak wyłaził ze wody, zoboczył niybo ôtworzōne i Ducha, co ślecioł na Niygo nogle choby jakiś briw. 1, 11 A głos z niyba godoł: „Ty żeś je mōj Synek, kerymu przaja nojbarżi, we Tobje mōm wszyjsko”.
1, 12 I zaro tyn Duch [co ślecioł na Niygo choby briw jakiś] wykludził Go fōrt na pustynia.
1, 13 Na tyj pustyni bōł bez sztyrdziści dni i kusił Go djoboł, łaził mjyndzy dzikimi zwjyrzami, a anioły wszysko Mu podowały.
1, 14 Doszoł do Galileji, jak Hanek już boł zawrzity we wjynziyniu, i godoł naokoło wszyjskim Ywangelio Bożo, 1, 15 i godoł tyż tak: „Je już niyskoro, Krōlestwo Boże przidzie hnet. Zmjyniejcie sie i wjyrzcie w Ywangeljo!”.
1, 16 Szoł wele Jyziora Galilejskigo i ôboczył Simōna i Andryjasa, brata Simōnowego, kerzi zaciepywali [sieć do wody], bo ôni byli rybokami. 1, 17 Jyzus im pedzioł: „Pōćcie sy mnōm, a jo zrobja z wos rybokōw ludzi”. 1, 18 Zaro pociepli te sieci na ziymia i s Nim szli dali. 1, 19 Za chwila zoboczył Jakuba, tego od Zybedeusza, i Hanka, ôd niego brata, jak siedzieli we łôdce i naprowjali sieć. 1, 20 Zaro tyż ich zawołoł ku sia. A oni ôstawili siedzieć ôjca Zybedeusza we łôdce s inkszymi chopami – i poszli za Jyzusym.
1, 21 I wleźli do Kafarnaum. 1, 22 Poczōn [Jyzus] zaro w szabat nouczać we synagodze. Fest sie dziwowali ludzie skuli Jego nouk, bo godoł choby tyn, kery mo moc, a niy choby uczyni we Piśmje. 1, 23 Gynau boł we synagodze człowjek jakiś, co mjoł niyczystego ducha, kery [w nim] ryknōł 1, 24 i padoł: „Co my bydymy mjeć z Tobōm, Jyzusie Nazaryński? Prziszoł-żeś nos wyciepać? Wjymy, fto żeś Ty je: Śwjynty Boży!”. 1, 25 A Jyzus sie znerwowoł i przikozoł im [tym duchom]: „Być cicho i wylyź s niygo!” 1, 26 Poczōns nim [niyczystym człowjekym] i wyloz s niego z wjelkim rykym [niyczysty duch]. 1, 27 Wszyjscy sie dziwowali, do sia godali: „Co tyż nōm jeszcze przidzie? Nowo nouka razym z nowōm siłōm. Niyczystym duchōm coś kozuje – a ône zaro usuchnōm,”. 1, 28 Szła godka o Jyzusie ôd tego momyntu wszyndzi – o na cało galilejsko strōna.
1, 29 Jyzus wyloz ze synagogi i poszoł s Jakubym i Hankym do dōm do Simōna i Andryjasa. 1, 30 Teściowo Simōna leżała niyhersko i mjała fiber; pedzieli Mu ô tym w dźwjyrzach. 1, 31 Prziszoł ku nij i chycił jōm za rynka. Zaro fiber ji przeszoł i rychtowała im ôbjod. 1, 32 Słōńce zaszło i robiło sie niyskoro, jak zaczyni snosić Mu wszyjskich, co sie źle mjeli i ôpyntanych. 1, 33 Cołki mjasto stoło pod dźwjyrzami. 1, 34 Wylyczył wjylu niyherskich skuli roztomańtych chorōb, wyciepywoł dymōny; dymōnom przikozywoł, co by niy godały, że Go znajōm. 1, 35 Wczas rano, jak było jeszcze cima, sloz z łōżka i poszoł na mjejsce ganc prōzne i tam rzykoł. 1, 36 Prziszoł ku Nimu Simōn a s nim prziszli inksi. 1, 37 Jak Go znodli, padali do Niego: „Wszyjscy Cie szukajôm”. 1, 38 A Ôn na to: „Muszymy iś kaj indzi, tam niydaleko do mjasteczek i wjosek, żebych tam tyż mōg nouczać. Po to żech sam przeca prziszoł. 1, 39 Szoł do synagogōw, głosił Ywangeljo we całyj Galileji i wyciepowoł dymōny.
1, 40 I prziszoł ku Nimu chory na trōnd, bo chcioł, żeby go tyż wylyczył; pod na kolana przed Nim i padoł: „Jak byś tak prawje chcioł, to mogesz mje wylyczyć!”. 1, 41 Ulitowoł sie Jyzus nod nim, wyciongnōł rynka, chycił go i padoł mu: „Ja, chca, być ôczyszczōny”. 1, 42 Zaro trōnd sie stracił i boł zaś zdrowy. 1, 43 Jyzus przikozoł mu sztryng i kozoł iś fōrt. 1, 43 Pedzioł mu: „Dej pozōr, żebyś nikomu ô tym niy godoł, ciong stōnd, a pokoż sie kapłanowi, dej za te ôczyszczyni ôfjara, jako wōm kozoł dować Mojżysz, żeby ôni widzieli. 1, 45 Tyn wyloz i poczōn ôsprowjać kożdymu ô tym tak, że Jyzus niy mōg ofyn wlyź do mjasta, yno siedzioł na pustkowju. A słazili sie ku Nimu z kożdyj strōny.

 [D1]W Chorzowie mówiło się chyba ‘ino’ ale to oczywiście niekoniecznie świadczy przeciwko tej formie.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz